DODATKI MIESZKANIOWE
Dodatki mieszkaniowe przyznawane i wypłacane są na podstawie ustawy z dnia 21 czerwca 2001 roku o dodatkach mieszkaniowych oraz Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 28 grudnia 2001 r. w sprawie dodatków mieszkaniowych.
Prawo do dodatku zależy od dochodu, powierzchni oraz poniesionych kosztów.
Wysokość dodatku mieszkaniowego stanowi różnicę między 100% naliczonych i ponoszonych przez wnioskodawcę wydatków na normatywną powierzchnię lokalu mieszkalnego a określonym procentowo wskaźnikiem od dochodów gospodarstwa domowego w zależności od ilości osób.
Jeżeli lokal mieszkalny nie jest wyposażony w instalację doprowadzającą energię cieplną do celów ogrzewania, instalację ciepłej wody lub gazu przewodowego z zewnętrznego źródła znajdującego się poza lokalem mieszkalnym, wnioskodawcy przysługuje ryczałt na zakup opału.
Dodatek mieszkaniowy wypłaca się zarządcy domu lub osobie uprawnionej do pobierania należności za lokal mieszkalny. Dodatki mieszkaniowe są zwolnione z opodatkowania.
Dodatek mieszkaniowy nie ma charakteru uznaniowego, lecz przyznawany jest według zasad ściśle określonych przepisami prawa i przysługuje:
- osobom posiadającym tytuł prawny do lokalu mieszkalnego, tzn. najemcom oraz podnajemcom lokali mieszkalnych, zamieszkującym w tych lokalach,
- osobom mieszkającym w lokalach mieszkalnych, do których przysługuje im spółdzielcze prawo do lokalu mieszkalnego,
- osobom mieszkającym w lokalach mieszkalnych znajdujących się w budynkach stanowiących ich własność i właścicielom samodzielnych lokali mieszkalnych,
- innym osobom mającym tytuł prawny do zajmowanego lokalu mieszkalnego i ponoszącym wydatki związane z jego zajmowaniem,
- osobom zajmującym lokal mieszkalny bez tytułu prawnego, oczekującym na przysługujący im lokal zamienny albo najem socjalny.
Dodatek mieszkaniowy nie przysługuje osobom przebywającym w:
- domu pomocy społecznej,
- młodzieżowym ośrodku wychowawczym,
- schronisku dla nieletnich,
- zakładzie poprawczym,
- zakładzie karnym,
- szkole, w tym w szkole wojskowej
– jeżeli instytucje te zapewniają nieodpłatnie pełne całodobowe utrzymanie.
Kryteria i warunki udzielenia pomocy
Średni miesięczny dochód netto na jednego członka gospodarstwa domowego w okresie 3 miesięcy poprzedzających datę złożenia wniosku o przyznanie dodatku mieszkaniowego wynosi:
- w gospodarstwie jednoosobowym – 40% kwoty przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce narodowej, tj.: 3 272,69 zł,
- w gospodarstwie wieloosobowym – 30% kwoty przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce narodowej, tj.: 2 454,52 zł.
Przeciętne wynagrodzenie w gospodarce narodowej wynosi: 8 181,72 zł.
Wnioskodawca nie traci uprawnień do dodatku mieszkaniowego, jeżeli przekroczenie dochodu nie jest wyższe od kwoty przyznanego dodatku mieszkaniowego.
Powierzchnia użytkowa lokalu mieszkalnego nie może przekraczać normatywnej powierzchni o więcej niż 30% albo 50% pod warunkiem, że udział powierzchni pokoi i kuchni w powierzchni użytkowej tego lokalu nie przekracza 60%.
Normatywna powierzchnia użytkowa lokalu mieszkalnego (domu jednorodzinnego) uprawniająca do korzystania z dodatku mieszkaniowego w przeliczeniu na liczbę członków gospodarstwa domowego wynosi:
- 35 m2 – dla 1 osoby,
- 40 m2 – dla 2 osób,
- 45 m2 – dla 3 osób,
- 55 m2 – dla 4 osób,
- 65 m2 – dla 5 osób,
- 70 m2 – dla 6 osób,
– w razie zamieszkiwania w lokalu mieszkalnym większej liczby osób dla każdej kolejnej osoby zwiększa się normatywną powierzchnię tego lokalu o 5 m2.
W przypadku, gdy w lokalu mieszkalnym zamieszkuje osoba niepełnosprawna poruszająca się na wózku lub osoba niepełnosprawna, której niepełnosprawność wymaga zamieszkiwania w oddzielnym pokoju, normatywną powierzchnię powiększa się o 15 m2 niezależnie od liczby członków gospodarstwa domowego.
Wskazanie o uprawnieniu do oddzielnego pokoju orzekają powiatowe zespoły ds. orzekania o niepełnosprawności.















